ALKEV / Pazartesi Paylaşımı /31.05.2010
KARARLILIĞIN GÜCÜ
Küçük kasaba okulu, eskiden kalma, kömür sobasıyla ısıtılıyordu. Küçük bir erkek çocuğunun görevi her gün okula sabah erkenden gelmek, öğretmen ve sınıf arkadaşları gelmeden sobayı yakıp sınıfı ısıtmaktı. Bir sabah geldiklerinde okul binasını alevler içinde buldular. Bilincini kaybetmiş çocuğu yarı ölü, yarı diri binadan dışarı çıkardılar. Bedeninin alt kısmında ciddi yanıklar vardı. En yakın hastaneye götürürdüler. Ciddi şekilde yanmış yarı bilinçsiz çocuk, yattığı yataktan annesinin doktorla konuşmasını duydu. Doktor annesine, oğlunun korkunç yangında bedeninin alt kısmının olduğu gibi yandığı için ölme olasılığının yüksek olduğunu söylüyordu( belki böylesi daha iyiydi). Oysa cesur minik ölmek istemiyordu. Doktorları şaşırtacak bir şekilde hayatta kalmayı da başardı. Ölüm tehlikesi geçtiğinde yine annesiyle doktorun konuşmasına kulak misafi oldu. Doktor, annesine yangının bedenin alt kısmındaki deriye zarar verdiği için bacaklarını kullanmasının mümkün olmayacağını, ömür boyu sakat kalacağını söylüyordu. Cesur çocuk kararlıydı. Ömür boyu sakat kalmayacaktı. Yürüyecekti. Oysa belden aşağısı hareketlilikten yoksundu. Zayıf bacakları hareketsiz, öylesine sallanıyordu. Sonunda hastaneden taburcu edildi. Annesi her gün bacaklarına masaj yapıyordu; ama bacaklarında ne his, ne de kontrol vardı. Öte yandan yürüyeceği konusunda her zamankinden daha kararlıydı. Yatmadığı zamanlarda tekerlekli sandalyeyle geziyordu. Güneşli bir gün de annesi biraz temiz hava alabilmesi için onu bahçeye çıkardı. Tekerlekli sandalyesinde oturmak yerine kendisini sandalyeden attı. Bacaklarını arkasından çekerek çimlerin üzerinde sürüklenmeye başladı. Sürüklene sürüklene bahçelerinin etrafındaki beyaz çitlere ulaştı. Büyük bir gayretle çite dayanarak ayağa kalktı. Sonra da tutuna tutuna yürümeye başladı. Yürüyebileceğini ispat etmeye çalışıyordu. Bunu her gün yapmaya başladı. Bahçenin etrafındaki çitlere dayanarak yürümeye başlamıştı. Günlük masajlar sonunda sebatı ve kararlılığı sayesinde, ayakta durabilmeyi başardı, sonra da yavaş yavaş kendi başına yürümeyi ve koşmayı. Okula yürüyerek gitmeye başladı, sonra da koşarak. Koşmanın tadına varmak amacıyla koşuyordu. Üniversite yürüyüş kulübüne katıldı. Bir müddet sonra Madison Sguare GARDEN’da hayatta kalması bile beklenmeyen, koşması hatta yürümesi olanak dışı olan bu genç adam, bu kararlı genç adam, yani Dr. Gienn Cunningham dünyanın en hızlı koşan adamlarından biri seçildi.
Burt Dubin